Özkan, Abdurrahman2018-11-072018-11-072002Özkan, A. (2002). Ahmed-İ Dâî’nin Tefsîr Tercümesi’nin manzum mukaddimesi ve dil özellikleri. Selçuk Üniversitesi Türkiyat Araştırmaları Dergisi, (11), 1-58.1300-5766https://hdl.handle.net/20.500.12395/13360Url: http://sutad.selcuk.edu.tr/sutad/article/view/178Bu çalışmada Ahmed-i Dâî’nin tefsir tercümesinin manzum mukaddimesi ve mukaddimenin dil özellikleri üzerinde durulmuştur. XIV. yüzyılın ikinci yarısıyla XV. yüzyılın ilk yarısında yaşamış olan Ahmed-i Dâî, Eski Anadolu Türkçesinin önde gelen şahsiyetlerindendir. Anadolu’da Türkçeye tercüme edilen ilk Kur’an tefsiri tercümesi olarak kabul edilen Ahmed-i Dâî’nin Tercüme-i Tefsîr-i Ebü’l-Leysi’s-Semerkandî isimli eserinin bazı nüshalarının başında yer alan manzum mukaddime müstakil bir eser niteliğindedir. Mukaddime Eski Anadolu Türkçesinin dil özellikleriyle meydana getirilmiş ve o döneminin karakteristik özelliklerini taşıyan bir eserdir. Arkaik kelimeler vardır.In this work, the preface written in rhyme and metric of the translation of Ahmed Dai's interpretation and its linguistic properties were studied. Ahmed Dai, who lived in the second half of the 14th century and in the first half of the 15th century, is one of the prominent personalities of Old Anatolian Turkish. The preface written in rhyme and metric, which takes place at the beginning of some copies of Tercume-i Tefsir-i Ebu'l-Leysi’s-Semerkandi by Ahmed Dai, considered as the first translation of the Koran interpretation into Turkish in Anatolia, has the quality of a work in itself. The preface has the linguistic properties of Old Anatolian Turkish and carries the particular characteristics of that period. It contains archaic words.trinfo:eu-repo/semantics/openAccessAhmed-i DâîEski Anadolu TürkçesiTefsir tercümesiMukaddimeDil özellikleriOld Anatolian TurkishTranslation of the interpretationPrefaceLinguistic propertiesAhmed-İ Dâî’nin Tefsîr Tercümesi’nin manzum mukaddimesi ve dil özellikleriThe preface written in rhyme and metric of the Translation of Ahmed Dai's interpretation and its linguistic propertiesArticle158