Selçuk Üniversitesi Tıp fakültesi hastanesi'nde 2012-2015 yılları arasında görülen vankomisin dirençli enterokokların dağılımı ve irdelenmesi

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2017

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesinde 2012-2015 Yılları Arasında Görülen Vankomisin Dirençli Enterokokların Dağılımı ve İrdelenmesi Dr. Ayşe Torun Enfeksiyon Hastalıkları ve Klinik Mikrobiyoloji AD Uzmanlık Tezi/ Konya, 2017 Son yıllarda hastane enfeksiyonu etkeni olarak giderek artan oranda görülen vankomisin dirençli enterokok (VRE) enfeksiyonları ülkemizde ve tüm dünyada ciddi bir sorun olarak karşımıza çıkmaktadır. Bu çalışmada hastanemizdeki VRE sorununun gözden geçirilmesi amaçlandı. Bu çalışmada 1 Ocak 2012 -31 Aralık 2015 tarihleri arasında Selçuk Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi servis ve yoğun bakımlarında takip edilen, çeşitli kültürlerinde VRE üreyen 112 olgunun verileri retrospektif olarak hasta dosyaları taranarak değerlendirildi. Yıllara göre VRE olgularının dağılımına bakıldığında 2013 yılında 13 olgu (% 11.6), 2014 yılında 23 olgu (% 20.5) ve 2015 yılında ise 76 olgu (% 67.9) saptandı. Olguların 71'i (% 63.4) kolonize, 15'i (% 13.4) enfekte, 26'sı (% 23.2) ise hem kolonize hem de enfekte olarak belirlendi, 2013 yılında enfekte olguların oranının daha fazla olduğu ve bu durumun istatiksel olarak anlamlı olduğu gözlendi (p<0.001). VRE saptanan 112 olgunun 36'sı (% 32.1) kliniklerde, 76'sı (% 67.9) yoğun bakımlarda izlendi. Kliniklerde yatan olguların 30'u (% 83.3) dahili, 6'sı (% 16.7) cerrahi bölümlerde takip edildi. Yoğun bakım ünitelerinde takip edilen olgularda kolonizasyon oranı serviste takip edilen olgulara göre daha fazla tespit edildi. Bu durum istatistiksel olarak anlamlıydı (p=0.015). VRE saptanan 112 olgunun 109'unda (% 97.3) altta yatan bir veya daha fazla hastalık, 102'sinde (% 91.1) antibiyotik kullanım öyküsü, 102'sinde (% 91.1) üriner kateter varlığı, 86'sında (% 76.7) hastanede yatış öyküsü vardı. Buna göre; hastanede yatış öyküsü varlığı, altta yatan hastalık varlığı, antibiyotik kullanım öyküsü olması ve üriner kateter varlığı VRE enfeksiyonu açısından istatistiksel olarak anlamlı saptanan risk faktörleri olarak belirlendi (p değerleri sırasıyla 0.01, 0.02, 0.01, 0.01). VRE tespit edilen 141 izolatın 137'sinde E. faecium saptandı. Antibiyotik duyarlılıklarına bakıldığında linezolid duyarlılığı % 95.5, tigesiklin duyarlılığı % 99.2 olarak tespit edildi. Ampisilin ve siprofloksasin direnci % 100, teikoplanin direnci % 95.7, trimetoprim sulfometaksazol (TMP-SXT) direnci % 95.5, yüksek düzey gentamisinde direnci % 87.5 ve tetrasiklin direnci % 81.4 olarak saptandı. Yaptığımız çalışma sonucunda hastanemizde yıllar içinde gittikçe büyüyen bir problem haline gelen VRE enfeksiyonlarına yönelik olarak risk faktörlerimiz belirlendi. Önlem olarak risk faktörleri saptanan hastalardan rutin gaita kültürü alınmasının yararlı olacağı düşünülmektedir.
Distribution and Evaluation of Vancomycin Resistant Enterococci Seen in Selcuk University Medical Faculty Hospital between 2012 and 2015 Dr. Ayşe Torun Infectious Diseases and Clinical Microbiology, Konya, 2017 Prevailing at increasing rates as a cause of hospital infections in recent years, the vancomycin resistant enterococcus (VRE) infections pose a serious problem in our country and across the world. This study aims at providing an overview of the VRE problem in our hospital. The data of 112 patients who were monitored in the clinics and intensive care units of Selcuk University Medical School Hospital between 1 January 2012 and 31 December 2015 and who had growth of VRE in their various cultures were reviewed retrospectively by going through the patient files. Looking at the distribution of VRE cases by years, we see 13 cases in 2013 (11.6%), 23 cases in 2014 (20.5%) and 76 cases in 2015 (67.9%). Of these cases, 71 (63.4%) were colonized, 15 (13.4%) infected and 26 (23.2%) both colonized and infected. The rate of infected cases was observed to be more in 2013 and this was statistically significant (p<0.001). From the 112 cases involving VRE, 36 (32.1%) were monitored in the clinics and 76 (67.9%) in the intensive care units. Thirty (83.3%) of the patients hospitalized in clinics were followed in the internal medicine clinics and 6 (16.7%) in surgical departments. The rate of colonization in patients treated in the intensive care units was higher than in those treated in clinics. This was statistically significant (p=0.015). There was one or more underlying disease in 109 (97.3%) of the 112 patients found to have VRE, a history of antibiotic use in 102 of them (91.1%), presence of urinary catheter in 102 (91.1%), and a history of hospitalization in 86 (76.7%). Therefore, a history of hospitalization, a history of underlying disease, a history of antibiotic use, and presence of a urinary catheter were considered statistically significant risk factors for VRE infections (p values 0.01, 0.02, 0.01 and 0.01, respectively). E. faecium was found in 137 of the 141 isolates with VRE. Their susceptibility to antibiotics was 95.5% for linezolid and 99.2% for tigecycline. Their resistance to ampicillin and ciprofloxacin were 100%, to teicoplanin 95.7%, to trimethoprim sulfamethoxazole (TMP-SXT) 95.5%, to high levels of gentamicin 87.5% and of tetracycline 81.4%. As a result of our study, we identified the risk factors for VRE infections, which has become a growing problem in years in our hospital. We think it would be useful, as precaution, to take routine stool cultures from the patients who are found to carry these risk factors.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Vankomisin dirençli enterokok, Vancomycin resistant enterococcus, Hastane enfeksiyonu, Hospital infection

Kaynak

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

Sayı

Künye

Torun, A. (2017). Selçuk Üniversitesi Tıp fakültesi hastanesi'nde 2012-2015 yılları arasında görülen vankomisin dirençli enterokokların dağılımı ve irdelenmesi. Selçuk Üniversitesi, Yayımlanmış uzmanlık tezi, Konya.