Maksiller molar dişlerde kanal duvarı kalınlığının dental volümetrik tomografi ile değerlendirilmesi

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2020

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Selçuk Üniversitesi

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, maksiller 1. ve 2. molar dişlerde kanalların interradiküler bölgeye olan uzaklığını dental volümetrik tomografi (DVT) ile ölçmekti. Gereç ve Yöntemler: 100 adet maksiller 1. ve 2. molar dişe ait DVT görüntüleri retrospektif olarak incelendi. Aksiyel kesitlerde furkasyon seviyesinin 2 mm altından, tüm kanalların sınırından interradiküler bölgeye olan en kısa mesafe ölçülerek kaydedildi. Gruplar arasındaki farklar iki yönlü varyans analizi kullanılarak karşılaştırıldı. İkili karşılaştırmalar için ise Tukey HSD testi kullanıldı (p=0,05). Bulgular: Maksiller 1. ve 2. molar dişlere ait ölçümler grup olarak değerlendirildiğinde aralarında istatistiksel bir fark olmadığı gözlendi (p>0,05). Bununla beraber, kanalların furkasyona uzaklıkları birbirleriyle ikili olarak karşılaştırıldığında, hepsinin arasında istatistiksel fark olduğu saptandı (p=0,00). Sonuç: Bulgular klinik açıdan değerlendirildiğinde, maksiller molar dişlerin distobukkal veya palatinal kanallarında güvenli mesafe mevcuttur. Ancak, özellikle MB2. kanallarında strip perforasyon ve vertikal çatlak gibi komplikasyonlara neden olmamak için dikkatli olmak gerekir.
Background: The aim of this study was to measure the distance between the root canals and interradicular region of maxillary 1. and 2. molars using dental volumetric tomography (DVT). Methods: DVT images of 100 maxillary 1. and 2. molar teeth were examined retrospectively. The shortest distance from the root canals to interradicular region was measured at 2 mm below the bifurcation level at axial sections. Differences between the groups were analyzed with two-way ANOVA. Tukey HSD test was used for pairwise comparisons (p=0.05). Results: When the measurements of maxillary 1. and 2. molar teeth were evaluated as a group, it was observed that there were no statistically significant differences (p>0,05). However, when the thickness of root canal walls in all molar teeth was compared pairwise, there were significant differences among all root canals (p=0,00). Conclusion: When the findings are evaluated from a clinical point of view, it can be stated that distobuccal and palatinal canal of maxillary molar teeth have a safety zone. However, one should be careful particularly in MB2 canals to avoid complications such as strip perforation and vertical fracture.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Kök kanalı, Maksiller molar, Strip perforasyon, Root canal, Maksillary molar, Strip perforation

Kaynak

Selçuk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

7

Sayı

3

Künye

Önem, E., Şen, G. B., Turhal, I., Şen, H., (2020). Maksiller molar dişlerde kanal duvarı kalınlığının dental volümetrik tomografi ile değerlendirilmesi. Selçuk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, 7 (3), 461-464. Doi: 10.15311/selcukdentj.722569