Diş hekimliğinde preklinik ve klinik eğitim çeşitliliği

Yükleniyor...
Küçük Resim

Tarih

2019

Dergi Başlığı

Dergi ISSN

Cilt Başlığı

Yayıncı

Preclinical and clinical education variety for dentistry

Erişim Hakkı

info:eu-repo/semantics/openAccess

Özet

Diş hekimliği eğitiminin esas amacı; öğrencilere klinik uygulamaları geliştirmek için yardımcı olmaktır. Klinik eğitim; diş hekimliği müfredatının dörtte üçünden fazlasını kapsar ve çoğunlukla dişlerin protetik veya restoratif işlemleri için gerekli olan psikomotor becerileri geliştirmeye yöneliktir. Öğrenciler; bir seri tanımlanmış beceriyi fakülte kliniklerinde eğitmenlerin gözetiminde, uygulama yaparak tecrübe ederler. Humanistik eğitim standartları için gereken simülasyon hasta olarak fantomların kullanıldığı preklinik eğitim; genellikle restoratif işlemlerle sınırlıdır. Preklinik laboratuvarlarında yapılan bu eğitim; klinikte hastalarla iletişim, enfeksiyon kontrolü ve klinik uygulama aşamaları konusunda öğrencilerin tecrübe kazanmalarını sağlamada zayıf kalır. Bu derleme çalışmasında; sanal gerçeklik, bilgisayar destekli ve kendi kendine yapılan değerlendirmeler, standardize hastalar, toplum destekli klinik uygulamalar ve vaka tamamlama esasına dayanan klinik uygulamalar gibi güncel preklinik ve klinik eğitim modelleri tartışılarak, diş hekimliği öğrencilerinin becerilerinin iyileştirilmesine yönelik öneriler getirilmektedir.
Main objective of dental education is to help students to develop their clinical skills. The clinical training covering the three-quarters of overall dental curriculum focuses mainly on developing the psychomotor skills required for restorative and prosthetic procedures. Dental students exercise a serial of previously defined professional skills under the supervision in their faculty clinics. Preclinical training using manikins as a simulated patient neccessary for a humanistic education standards is usually limited to restorative procedures. Preclinical education held in laboratories do not usually support students to gain professional and interprofessional experiences related to patient relations, control of enfection and the steps of clinical procedures. In this review study, today’s preclinical and clinical training models such as virtual reality, computer-based assesments, self-evaluating, standardized patients, community-based clinical training and case completion model are being discussed to be able to make some suggestions for improving skills of dental students.

Açıklama

Anahtar Kelimeler

Diş hekimliği eğitimi, yansıtıcı uygulama, standardize hastalar, sanal gerçeklik, toplum-destekli eğitim, Dental education, reflective practice, standardized patients, virtual reality, community-based education

Kaynak

Selçuk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi

WoS Q Değeri

Scopus Q Değeri

Cilt

6

Sayı

5

Künye

Akaltan, F., (2019). Diş hekimliğinde preklinik ve klinik eğitim çeşitliliği. Selçuk Üniversitesi Diş Hekimliği Fakültesi Dergisi, 6 (5), 37-51.